کهیعص .....

مولایمان حضرت بقیة الله ارواحنا فداء در پاسخ سعد بن عبدالله ضمن حدیثی طولانی می فرماید :

حضرت زکریا از پروردگارش درخواست نمود که اسامی پنج تن را به او بیاموزد .

جبرییل (ع ) بر او نازل شد و آنها را به او آموخت .

هر گاه زکریا اسم محمد ( ص ) و علی ( ع ) و فاطمه ( ع ) و حسن ( ع ) را می برد اندوهش برطرف میشد ، ولی همین که اسم حسین ( ع ) را می برد بغض گلویش را میفشرد و نفسش به شماره می افتاد و گریه اش می گرفت .

روزی گفت خداوندا ، چه سری دارد که هر گاه اسم چهار نفر از اینان را می برم غم و اندوهم برطرف می شود و خاطرم تسکین می یابد ولی هنگام نام بردن از حسین ( ع ) اشکم جاری می شود ؟

خداوند متعال داستان حسین را به او خبر داد و فر مود " کهیعص "

کاف اسم کربلا

هاء هلاکت خاندان پیامبر

یاء یزید که به امام حسین ( ع ) ظلم نمود

عین اشاره به عطش و تشنگی امام

و

صاد صبر اوست .

زکریا که این مطالب راشنید سه روز از مسجدش بیرون نرفت و دستور داد کسی بر او وارد نشود و شروع به گریه و زاری نمود و ذکر مصیبت او این بود :

خداوندا ، آیا بهترین آفریدگانت به فرزندش مصیبت زده می شود ؟ آیا چنین مصایبی بر آستانه ی آنان فرود میاید ؟

 

پ.ن.بحار الانوار ، ج 52 ،ص 84

/ 0 نظر / 248 بازدید